فکر کردم که... دست‌خط آدم‌ها خیلی برایم مهم است انگار. آدم‌هایی که "نزدیک‌"م بوده‌اند، بیشترشان خط خوشی داشتند. و این خوشی، زیبایی نیست لزوما. یک جور انحناست شاید. یک جور حسی که توی قلم دست‌گرفتن‌شان هست.

شاید کلمه‌ی "خوش‌خط" را کسی برای دست‌خط‌شان به کار نبرد اصلا ها، اما یک جور "خوشی" درشان هست. می‌بینم‌ش.