موسیقی هی به آخر می‌رسد و هی دوباره، آغاز می‌شود. و در این فاصله، چند ثانیه‌ای سکوت هست. و در فاصله چند متری‌ام، آن زن پیر خمیده‌ هست، با روسری بزرگ و قدیمی‌اش، ساک دستی بزرگش، قدم‌های کوتاهش.

دوست ندارم این سکوت را.

دوباره می‌خواند: درویش دل‌ریشت منم... و من با صدا اوج می‌گیرم. و پیرزنه دیگر نیست. و اندوه آهسته‌اش نیست، و ملال کوچه‌ی طولانی نیست.

هیچی، دیگر نیست.

* نقطه چند تایی موسیقی تلفیقی معرفی کرده. و من این روزها با این یکی زندگی می‌کنم. ذکر می‌گویم انگار.   

  ** قدیم‌ترها اینجا این بازیها رو نداشت، اما انگار حالا باید یوزر پسورد داشته باشین تا بشه دانلود کنین. خیلی سخت نیست، اما اگه حوصله‌ش نبود، لینک نقطه این بازیها رو نداره، صدای پروین کاکس رو دانلود کنین.